موجودات فضایی چقدر از ما دورند؟

چندسال نوری تا نزدیک ترین تمدن فضایی فاصله است؟

در سال 1960 هنگامی که فرانک دریک نخستین تلاش مدرن را برای استراق سمع سیگنال های فرا زمینی آغاز کرد ، آنتن های رادیویی خود را به سمت دو ستاره نسبتا نزدیک ،اپسیلون نهر وتاوقیطس که به ترتیب 10و12سال نوری از زمین فاصله دارند، نشانه رفت.

اوبه چند علت این ستاره های همسایه را انتخاب کرد:

1- آنها هم از لحاظ اندازه وهم از نظر درخشندگی مانند خورشیدند؛نوعی ستاره که به احتمال زیاد سیاره هایی دارد که برای حیات مناسب اند.

2- آنها نزدیک ما هستند وسیگنالهایی که از فواصل نزدیک ارسال می شوند احتمالا قوی ترند.این سیگنال ها خیلی کمتر براثر طی کردن فاصله ضعیف می شوند.

به علاوه ، وجود موجودات فضایی در همسایگی ما از اینکه آنها به اندازه نصف کهکشان از ما فاصله داشته باشند،جالب تر است.اگر موجودات فضایی واقعا نزدیک باشند - فرض کنید کمتر از 100سال نوری - آن وقت ارتباط دو طرفه ، اگر چه مسلما کند است ، اما دست کم ارزش فکر کردن را خواهد داشت.

فرانک چندین سال پای این دستگاه ها وتلسکوپ هایش موی خود راسفید کرد وچیزی از این دو ستاره نشنید ،پژوهش های ناسا و SETIهم که پس از او انجام شد نیز همین طور.

مسلما در سال 1960 دانشمندان این مسئله را نمی دانستند که عالم پر از سیگنال های دائمی وقوی جوامع پیشرفته است وبدون آگاهی از این موضوع احتمال می دادند که تمدن ها فضایی آنقدر فراوان اند که ستاره های نزدیک ماهم موجودات فضایی را در خود جای داده باشند.ولی آزمایش های SETI در دهه گذشته نشان دادکه چنین نیست.

جالبه