امروز در انجمن می‌خواهیم یادی کنیم از اسطوره‌هایی که به ساز و کلام، معنایی دوباره بخشیدند:
🎙 استاد محمدرضا شجریان: خسروی آواز ایران. کسی که موسیقی آوازی را از چهارچوب‌های خشک جدا کرد و به درونِ جانِ مردم برد. صدای او، نه فقط نت و ردیف، بلکه قله‌ی احساس و تفکر بود.
استاد جلیل شهناز: وقتی درباره «پنجه‌ی سحرآمیز» حرف می‌زنیم، منظورمان استاد شهناز است. کسی که تار را طوری می‌نواخت که انگار ساز در حال حرف زدن است؛ بی‌تکلف، شیرین و عمیق.
استاد غلامحسین بنان: صاحبِ صدایِ مخملی. ظرافت و تکنیکی که او در تحریرهای آوازی به کار می‌برد، هنوز هم برای بسیاری از هنرجویان موسیقی یک کلاس درس تمام‌عیار است.
استاد فرهنگ شریف: کسی که تار را مدرن کرد و با ابداعاتش در پرده‌گیری و تکنیک‌های نوازندگی، رنگ‌های جدیدی به موسیقی ایرانی بخشید.این فهرست، فقط قطره‌ای از دریای هنرِ این سرزمین است…
کدام استاد موسیقی، «اولین» کسی بود که شما را شیفته‌ی موسیقی ایرانی کرد؟ (شاید اولین کاستی که در خانه شنیدید؟)
وقتی خسته‌اید یا نیاز به آرامش دارید، آلبوم کدام استاد اولین انتخاب شماست؟