سلام به همه همراهان عزیز!
اگر تازه گیتار خریدید و آن را از جعبه خارج کردید، یا هنوز در حال تصمیمگیری برای شروع یادگیری هستید، اولین قدم، شناختن “اعضای بدن” ساز محبوبمان است. گیتار فقط چوب و سیم نیست؛ هر قطعهای که روی آن میبینید، یک نقش حیاتی در تولید آن صدای جادویی دارد.
بیایید بدون پیچیدگی، با هم گیتار را کالبدشکافی کنیم!
۱. سرِ گیتار (Headstock)
بالاترین بخش ساز که به شکل یک سرِ کوچک است. اینجاست که گوشیهای کوک (Tuning Pegs) قرار دارند. با چرخاندن این گوشیها، سیمها سفت یا شل میشوند تا نتهای درست را به ما بدهند. بدون اینها، گیتار همیشه فالش بود!
۲. دسته (Neck)
بخشی که اکثر وقتمان را آنجا میگذرانیم! دسته گیتار جایی است که دست چپ شما روی آن حرکت میکند تا آکوردها و ملودیها را بسازد.
فرتبورد (Fretboard): همان تختهای که سیمها روی آن کشیده شدهاند.
فرتها (Frets): آن میلههای فلزی باریک که دسته را به بخشهای کوچک تقسیم میکنند. هر فرت، صدای متفاوتی تولید میکند.
۳. بدنه (Body)
قلب تپنده گیتار! بدنه همان بخش بزرگ و توخالی (در گیتارهای آکوستیک) است که صدا را تقویت میکند.
حفره صدا (Soundhole): در گیتارهای آکوستیک، آن دایره وسط بدنه که صدا از آن خارج میشود.
پل (Bridge): جایی که سیمها در پایین بدنه به گیتار متصل میشوند و ارتعاش سیم را به بدنه منتقل میکنند.
شما بگویید:
خیلیها معتقدند گیتار مثل یک موجود زنده است که با هر نوازنده، صدای متفاوتی تولید میکند. به نظر شما سختترین بخش یادگیریِ جای انگشتها روی دسته گیتار کجاست؟ یا شاید هم خاطرهای از اولین باری که گیتار دست گرفتید دارید؟