انواع پیک در گیتار، تاریخچه پیک و بهترین مارکها
ارسال شده: جمعه ۲۳ مرداد ۱۴۰۵, ۳:۴۵ ق.ظ
انواع پیک در گیتار
پیک گیتار شاید ظاهرش ساده باشه، ولی واقعاً یکی از اون چیزهاییست که وقتی درست انتخاب بشه، حس نوازندگی رو کامل عوض میکنه. جنس، ضخامت و حتی شکل لبهی پیک روی تُن و سرعت دست تأثیر مستقیم دارن.
- پیکهای نایلونی — نرم، منعطف و مناسب برای استرامینگ و سبکهای پاپ و آکوستیک. کنترل خوبی میدن و کمتر از انگشت لیز میخورن.
- پیکهای سلولوئیدی — تُن گرمتر و کلاسیکتر دارن. برای بلوز، کانتری و آکوستیک خیلی محبوبن.
- پیکهای دلرین / تورکس — دوام بالا، چسبندگی خوب و مناسب برای راک و متال. یکبار هم دیدم یکی نوشته بود تورسک، که خب اشتباه تایپی بود ولی بامزه بود.
- پیکهای اکریلیک — شفاف، روشن و بسیار مقاوم. تُن کریستالی میدن و برای نوازندههای دقیق عالیان.
- پیکهای فلزی یا چوبی — کمتر رایج، ولی تُن خاص و متفاوتی تولید میکنن. بیشتر برای تجربههای خاص یا سبکهای خاص استفاده میشن.
پگاهی بعضیها فکر میکنن پیک فقط یک تکه پلاستیکه، اما واقعاً بخشی از شخصیت صوتی نوازنده هستش.
تاریخچهی پیک گیتار
پیکها قدمت خیلی زیادی دارن و از هزاران سال پیش برای سازهای زهی استفاده میشدن.
- در ابتدا پرِ پرندگان بهعنوان پیک استفاده میشد.
- بعدها پوستهی لاکپشت دریایی بهخاطر انعطاف و تُن خوبش محبوب شد و تا اواخر قرن ۱۹ رایج بود.
- اوایل قرن ۲۰، با ظهور نوازندگانی مثل نیک لوکاس، پیکهای تخت امروزی شکل گرفتند.
- اولین پیک ضدلغزش در سال ۱۸۹۶ ساخته شد؛ مدلی با دو دیسک لاستیکی که کمک میکرد از دست نوازنده لیز نخوره.
این مسیر طولانی باعث شد پیک از یک وسیلهی ساده تبدیل بشه به بخشی جدی از هویت صوتی نوازنده.
بهترین مارکهای پیک
چند برند همیشه بین نوازندهها محبوبترن و کیفیت ثابتشدهای دارن:
- Dunlop — سریهای Tortex، Nylon Standard و Jazz III برای سبکهای مختلف عالی هستن.
- Fender — پیکهای سلولوئیدی با تُن گرم و ظاهر کلاسیک.
- D’Addario — کیفیت ساخت بالا و دوام خوب، مناسب برای نوازندههای دقیق.
- Gravity Picks — اکریلیک شفاف، تُن روشن و بسیار مقاوم؛ بیشتر برای نوازندههای حرفهای.
برای شروع، ضخامت حدود ۰.۶۰ میلیمتر انتخاب خوبیه چون نه خیلی نازکه نه خیلی ضخیم و کنترل خوبی میده.
یک نکتهی کاربردی
اگر تازه شروع کردی، چند مدل مختلف بگیر و امتحان کن. پیک چیزی نیست که فقط با توضیح بشه انتخابش کرد؛ باید با انگشت حسش کنی تا بفهمی کدوم مناسب دستت و سبک نوازندگی ته.
پیک گیتار شاید ظاهرش ساده باشه، ولی واقعاً یکی از اون چیزهاییست که وقتی درست انتخاب بشه، حس نوازندگی رو کامل عوض میکنه. جنس، ضخامت و حتی شکل لبهی پیک روی تُن و سرعت دست تأثیر مستقیم دارن.
- پیکهای نایلونی — نرم، منعطف و مناسب برای استرامینگ و سبکهای پاپ و آکوستیک. کنترل خوبی میدن و کمتر از انگشت لیز میخورن.
- پیکهای سلولوئیدی — تُن گرمتر و کلاسیکتر دارن. برای بلوز، کانتری و آکوستیک خیلی محبوبن.
- پیکهای دلرین / تورکس — دوام بالا، چسبندگی خوب و مناسب برای راک و متال. یکبار هم دیدم یکی نوشته بود تورسک، که خب اشتباه تایپی بود ولی بامزه بود.
- پیکهای اکریلیک — شفاف، روشن و بسیار مقاوم. تُن کریستالی میدن و برای نوازندههای دقیق عالیان.
- پیکهای فلزی یا چوبی — کمتر رایج، ولی تُن خاص و متفاوتی تولید میکنن. بیشتر برای تجربههای خاص یا سبکهای خاص استفاده میشن.
پگاهی بعضیها فکر میکنن پیک فقط یک تکه پلاستیکه، اما واقعاً بخشی از شخصیت صوتی نوازنده هستش.
تاریخچهی پیک گیتار
پیکها قدمت خیلی زیادی دارن و از هزاران سال پیش برای سازهای زهی استفاده میشدن.
- در ابتدا پرِ پرندگان بهعنوان پیک استفاده میشد.
- بعدها پوستهی لاکپشت دریایی بهخاطر انعطاف و تُن خوبش محبوب شد و تا اواخر قرن ۱۹ رایج بود.
- اوایل قرن ۲۰، با ظهور نوازندگانی مثل نیک لوکاس، پیکهای تخت امروزی شکل گرفتند.
- اولین پیک ضدلغزش در سال ۱۸۹۶ ساخته شد؛ مدلی با دو دیسک لاستیکی که کمک میکرد از دست نوازنده لیز نخوره.
این مسیر طولانی باعث شد پیک از یک وسیلهی ساده تبدیل بشه به بخشی جدی از هویت صوتی نوازنده.
بهترین مارکهای پیک
چند برند همیشه بین نوازندهها محبوبترن و کیفیت ثابتشدهای دارن:
- Dunlop — سریهای Tortex، Nylon Standard و Jazz III برای سبکهای مختلف عالی هستن.
- Fender — پیکهای سلولوئیدی با تُن گرم و ظاهر کلاسیک.
- D’Addario — کیفیت ساخت بالا و دوام خوب، مناسب برای نوازندههای دقیق.
- Gravity Picks — اکریلیک شفاف، تُن روشن و بسیار مقاوم؛ بیشتر برای نوازندههای حرفهای.
برای شروع، ضخامت حدود ۰.۶۰ میلیمتر انتخاب خوبیه چون نه خیلی نازکه نه خیلی ضخیم و کنترل خوبی میده.
یک نکتهی کاربردی
اگر تازه شروع کردی، چند مدل مختلف بگیر و امتحان کن. پیک چیزی نیست که فقط با توضیح بشه انتخابش کرد؛ باید با انگشت حسش کنی تا بفهمی کدوم مناسب دستت و سبک نوازندگی ته.