از ریاضیاتِ کیهانی تا تنتاسیون؛ چرا فرکانس ۴۳۲ هرتز دوباره زنده شد؟
ارسال شده: سهشنبه ۳۰ تیر ۱۴۰۵, ۱۰:۰۵ ق.ظ
«آیا تا به حال حس کردید که موسیقیِ برخی هنرمندان، مستقیماً با سلولهای بدنتون حرف میزنه؟
در دنیای موسیقی، یک جنگِ خاموش بین دو عدد برقرار است: ۴۴۰ هرتز (استاندارد خشک و جهانیِ امروز) و ۴۳۲ هرتز (فرکانسی که بسیاری آن را “صدای طبیعت” و هماهنگ با ارتعاشات زمین میدانند).
اما چرا این بحث که دههها در محافل آکادمیک خاک میخورد، ناگهان دوباره ترند شد؟
سهمِ “تنتاسیون” در این ماجرا:
اکساکساکس تنتاسیون (XXXTentacion) فقط یک رپر نبود؛ او یک جستجوگرِ صدا بود. تنتاسیون در دوران فعالیتش با انتشار پستهایی، طرفدارانش را تشویق کرد تا برخی از آثارش را در فرکانس ۴۳۲ هرتز گوش کنند. او معتقد بود این تغییرِ کوچک، کیفیتِ احساسیِ موسیقی و تأثیرِ شفابخش آن روی ذهنِ شنونده را چند برابر میکند.
او با این کار، بحثِ “ارتعاشاتِ موسیقی” را از انحصارِ متخصصان بیرون کشید و به گوشِ میلیونها نوجوانی رساند که شاید تا قبل از آن، هیچوقت به اهمیتِ «هویتِ صدایِ یک نت» فکر نکرده بودند.
اما حقیقت چیست؟
طرفدارانِ ۴۳۲ هرتز معتقدند این فرکانس با هندسهی مقدسِ جهان همخوانی دارد و اضطراب را کاهش میدهد. در مقابل، طرفداران ۴۴۰ هرتز معتقدند این تفاوتِ هرتزی بیشتر یک اثرِ “پلاسیبو” (تلقینی) است و آنچه تنتاسیون یا دیگران حس میکردند، بیش از آنکه مدیونِ فرکانس باشد، مدیونِ نبوغِ آهنگسازی و حسِ درونیِ هنرمند است.
سوالِ ما از شما در انجمن موسیقی:
۱. فکر میکنید تنتاسیون با تبلیغِ ۴۳۲ هرتز، به دنبال یک حقیقتِ علمی بود یا صرفاً میخواست تجربهی شنیداریِ خاصی برای طرفدارانش بسازه؟
۲. شما وقتی یک آهنگ را در ۴۳۲ هرتز گوش میکنید، واقعاً تفاوتِ “جنسِ صدا” را حس میکنید یا فکر میکنید همهاش تلقینِ ذهنِ ماست؟
بیایید در این باره بحث کنیم؛ نظرات شما برای ما ارزشمنده.»
در دنیای موسیقی، یک جنگِ خاموش بین دو عدد برقرار است: ۴۴۰ هرتز (استاندارد خشک و جهانیِ امروز) و ۴۳۲ هرتز (فرکانسی که بسیاری آن را “صدای طبیعت” و هماهنگ با ارتعاشات زمین میدانند).
اما چرا این بحث که دههها در محافل آکادمیک خاک میخورد، ناگهان دوباره ترند شد؟
سهمِ “تنتاسیون” در این ماجرا:
اکساکساکس تنتاسیون (XXXTentacion) فقط یک رپر نبود؛ او یک جستجوگرِ صدا بود. تنتاسیون در دوران فعالیتش با انتشار پستهایی، طرفدارانش را تشویق کرد تا برخی از آثارش را در فرکانس ۴۳۲ هرتز گوش کنند. او معتقد بود این تغییرِ کوچک، کیفیتِ احساسیِ موسیقی و تأثیرِ شفابخش آن روی ذهنِ شنونده را چند برابر میکند.
او با این کار، بحثِ “ارتعاشاتِ موسیقی” را از انحصارِ متخصصان بیرون کشید و به گوشِ میلیونها نوجوانی رساند که شاید تا قبل از آن، هیچوقت به اهمیتِ «هویتِ صدایِ یک نت» فکر نکرده بودند.
اما حقیقت چیست؟
طرفدارانِ ۴۳۲ هرتز معتقدند این فرکانس با هندسهی مقدسِ جهان همخوانی دارد و اضطراب را کاهش میدهد. در مقابل، طرفداران ۴۴۰ هرتز معتقدند این تفاوتِ هرتزی بیشتر یک اثرِ “پلاسیبو” (تلقینی) است و آنچه تنتاسیون یا دیگران حس میکردند، بیش از آنکه مدیونِ فرکانس باشد، مدیونِ نبوغِ آهنگسازی و حسِ درونیِ هنرمند است.
سوالِ ما از شما در انجمن موسیقی:
۱. فکر میکنید تنتاسیون با تبلیغِ ۴۳۲ هرتز، به دنبال یک حقیقتِ علمی بود یا صرفاً میخواست تجربهی شنیداریِ خاصی برای طرفدارانش بسازه؟
۲. شما وقتی یک آهنگ را در ۴۳۲ هرتز گوش میکنید، واقعاً تفاوتِ “جنسِ صدا” را حس میکنید یا فکر میکنید همهاش تلقینِ ذهنِ ماست؟
بیایید در این باره بحث کنیم؛ نظرات شما برای ما ارزشمنده.»