تا حالا صد بار سیو بازی قلعه ۱ (Stronghold) رو پاک کردم و دوباره از اول بازی کردم!
ولی آخه چرا؟! کل دیالوگ های رت، استیک، ولف و همه این ارازل رو از حفظم!
برده داری می کنم، گاوداری هم دارم، نونوایی هام هم صفی نیستن؛ خیلی شیک، خود نانوا نون رو میاره میذاره تو انبار غذا!
پارک می سازم، یارانه میدم، گاهی هم مالیات می گیرم...
در کل یک کشور کوچک رو بهتر از بعضی دولت ها اداره می کنم!
اما سوال اصلی اینه: چرا بازی های جدید دیگه اون حال قدیم رو نمی دن؟
مثلا یک دست Counter-Strike مرحله ازتک2 با یه نم بارون، یه حال و هوایی داره که خیلی از بازی های اندرویدی نمی تونن بهم بدن. البته Clash of Clans هم که این تخمه سگ ما رو بدجوری معتاد کرده!
Counter-Strike 1.6 و بمب گذاری و خنثی سازی هم خودش عالمی داشت. مخصوصا وقتی صدای تایمر بمب درمی اومد و همه دنبال خنثی کردنش بودن! خخخ
حالا تصور کنید اگر می شد سربازهای قلعه رو با تجهیزات کانتر قاطی کنیم!
رت و ولف رو محاصره کنیم، کماندارها رو بفرستیم جلو، یکی هم از پشت دیوار با AWP وایسه و منتظر باشه!
آخرش هم ولف از بالای قلعه داد بزنه:
«اوکی! لتس گو!»
واقعا بعضی بازی های قدیمی با گرافیک ساده تر، بیشتر از صد تا بازی پرزرق و برق امروزی آدم رو سرگرم می کردن.
شاید مشکل از بازی ها نیست...
مشکل اینه که ما بزرگ شدیم!
موفق باشید
از اینکه این انجمن را برای تبادل نظر انتخاب کردهاید، سپاسگزارم. / حسین صباغی